U okolini Mataruške Banje se nalazi više značajnih kulturno-istorijskih spomenika: manastiri Žiča i Studenica i srednjevekovni grad Maglić. Na samo 8km udaljenosti je grad Kraljevo do koga se može doći redovnim autobuskim linijama koje saobraćaju na svakih pola sata. Tu je i reka Ibar, na čijoj desnoj obali je smeštena Mataruška Banja, a u neposrednom okruženju su planine Stolovi i Čemereno.

Manastir Žiča

Za razliku od većine naših manastira koji su građeni u teško pristupačnim predelima, Žiča se nalazi u plodnoj ravnici, na samo 2km od Mataruške Banje prema Kraljevu. Zadužbina je kralja Stefana Prvovenčanog (1195 – 1223) i jedna je od najvećih svetinja srpskog naroda.

Gradnja glavne manastirske crkve Sv. vaznesenja započeta je oko 1206. godine, a završena pre 1217.g., kada je njen ktitor dobio kraljevsku krunu iz Rima. Podignuta van grada, u manastirskom krugu, sagrađena je da bude sakralno mesto i mesto gde se posvećuju crkvene starešine i stoluju arhiepiskopi.

U njoj je prvi srpski arhiepiskop Sava krunisao svog starijeg brata kao prvog srpskog kralja (1217) i posvetio episkope novoosnovanih eparhija. U Žiči su krunisana još dva srpska kralja iz dinastije Nemanjića (1169-1371), Stefanovi sinovi – Radoslav i Vladislav.

Jedna lepa stara legenda o «sedmovratoj» Žiči pripoveda da je u njoj krunisano sedam kraljeva i da su, prilikom svakog krunisanja, otvarana nova vrata kroz koja je prolazio samo krunisani vladar, pa bi ta vrata potom odmah bila zazidana.

 

Manastir Studenica

Put do manastira Studenice vodi kroz Ibarsku «Dolinu vekova» u kojoj je nekada bilo jezgro srednjovekovne srpske države Raške. Veliki župan Stefan Nemanja(1171-1196), utemeljivač pomenute nezavisne države Raške i rodonačelnik moćne dinastije Nemanjića (1169-1196), podigao je Bogorodičinu crkvu, svoju zadužbinu, pre više od osam vekova.

U njoj počiva, ne kao vladar, već kao skromni monah,svetac Simeon, sa svojom ženom, monahinjom Anastasijom i njihovim sinovima, Vukanom i Stefanom (Prvovenčanim). Bogorodičina crkva u Studenici sagrađena je u poslednje dve decenije 12. veka. Jedan je od najlepših spomenika Raške graditeljske škole i istovremeno najugledniji među srpskim manastirima. Njena raskošna skulpturalna plastika u belom radočelskom mermeru ima romansko-vizantijske odlike, a veličanstveno freskoslikarstvo oličeno u raspeću privlači turiste, te moderne hodočasnike, da se oko nje skupljaju i da joj se dive.

Godine 1986., u kojoj je proslavljala osam punih vekova svog postojanja, Studenica je upisana u listu svetske baštine UNESCO-a kao spomenik univerzalne vrednosti.

Srednjevekovni grad Maglić

Na vrhu strmog, izdvojenog brda, na oko trideset kilometara jugozapadno od Kraljeva, nalazi se srednjevekovni grad Maglić. Okružen je strmim liticama, tako da je pristup gradu dosta otežan. Njegovo poreklo ni do današnjih dana nije osvetljeno. Pretpostavlja se da je izgrađen posle mongolske provale 1240. godine. Prvi pisani podaci o ovom srednjevekovnom gradu potiču iz 1337. godine, iz vremena arhiepiskopa Danila II, koji je na Magliću, pored tada postojećih objekata, podigao palate i ćelije. Maglić je danas jedan od naših najočuvanijih srednjevekovnih gradova. Na izgled osnove grada je uticao neravan teren platoa brda, pa ima oblik izduženog, nepravilnog višeugaonika, površine 2,190m (dužina 100m. najveća širina 40m). Opasan je debelim zidovima, ima sedam kula visine desetak metara i glavnu (donžon) kulu visine oko 20m. Glavna kapija se nalazi na severnoj strani. Unutrašnjost grada je podeljena na dva dvorišta: manje, koje je prazno i veće, u kome se nalaze ostaci palata, crkve sv.Đorđa, i nekoliko zgrada, kao i ostaci pekare i dve cisterne za vodu.

 
TURISTIČKE VESTI
  Copyright © 2008 - 2016 MataruskaBanjaSmestaj.com